Werknemer stoort zich aan collega met kinderen

Uit het :

Veel , 43 procent, ergeren zich aan ’s met . De grootste ergernis is met 37 procent, collega’s die thuis blijven omdat hun is.

Eerder naar huis gaan om een af te lossen staat ook hoog op het lijstje met ergernissen, evenals het geklets van collega’s over hun nakomelingen. Oudere werknemers kunnen het minst hebben van deze collega’s, bijna de helft van deze groep geeft aan zich er mateloos aan te ergeren.
bron.

Ik kan hier over mee praten, vooral toen ik nog juf was. Altijd eerder weg, voorrang bij allerlei zaken omdat ze nou eenmaal minder flexibel zijn enzo.
Nu valt het gelukkig mee, ik heb niet zoveel collega’s met kinderen (jong team).

Stoor jij je wel eens aan collega’s?

10 thoughts on “Werknemer stoort zich aan collega met kinderen

  1. Ik heb een collega die onlangs in de koffiekamer meedeelde dat ze er op de verjaardag van haar dochter niet, dat wordt dan op school gevierd en daar moet ze bij zijn. De rest van het team was met stomheid geslagen…

    Aan haar erger ik me, de rest van mijn collega’s hebben oudere kinderen dus hoeven er minder rekening mee te houden.

  2. Ik weet van andere werkplekken dat de meeste collega’s mega geïrriteerd waren op collega’s met kinderen. Snap ik ook wel want er zijn mensen die een situatie ook weten te misbruiken.

    Nu dat ik zelf kinderen heb weet ik ook wat het is als je kind ziek is en dat ik of mijn man thuis moet blijven. Alle andere dagen zijn ze goed opgevangen bij de naschoolseopvang. Het is lastig als ouder om de juiste oplossing te kiezen want aan elke beslissing is een voor en na deel. Ook om je kind of je werk voorrang te geven.

  3. Ja, ik erger me er zeker aan. Altijd het gedoe om de vakanties, mensen met kinderen gaan er meestal maar van uit dat zij in de bouwvak mogen. Ook het eindeloos bellen naar huis/oppas om te horen of het wel goed gaat irriteert me. En dan het vervelende geval als kindlief ziek is, natuurlijk is dat lastig, maar dus ook voor je collega’s. Je zult dus als werkende ouders altijd iemand achter de hand moeten hebben die op je kind kan passen als het ziek is. Ik heb een collega die steevast niet komt werken als haar kind ziek is (en haar kind is met een bepaalde afwijking geboren en dus vaak ziek). Dat is dus echt vervelend. Als je het dan niet goed geregeld krijgt, vind ik eigenlijk dat je beter niet kunt gaan werken, maar ja, dat is mijn mening natuurlijk.

  4. Ik erger me vooral aan ouders als we op het werk de zomervakanties moeten inplannen. Dit omdat de meesten verwachten dat collega’s zonder kinderen zich flexibel op zullen stellen omdat zij ‘niet anders kunnen’. Ik snap het wel, maar daarom erger ik me toch 😉

  5. hoewel zelf ook moeder kan ik me er wel iets bij voorstellen. Soms is het wel heel gemakkelijk om je achter je kinderen te verschuilen maar in feite ben je dan zelf heel inflexibel en wil je gewoon niet… Met vakanties hebben we het probleem hier niet, omdat wij alleen maar tijdens de schoolvakanties weg mogen.
    Op mijn vorige werk maakte ik wel mee dat als er een kind ziek was, het standaard de moeder was die vrij nam en als je dan vroeg of haar partner dan niet ook kon inspringen werd je alleen maar heel raar aangekeken…

  6. oja ik ken het helemaal. Ik ben juf en collega’s met een kind zijn bijna altijd afwezig bij een teamoverleg of studiemiddag want ze hebben geen oppas. Lekker handig. Maar als ik een keertje niet kan komen wordt ik met vreemde ogen aangekeken. Want ik heb toch geen kind ???
    Phff, ben benieuwd hoe ik zal zijn als er in de toekomst een kindje mij zal horen.
    Mijn vriend kan inderdaad ook met moeite tijdens de schoolvakanties vrij krijgen. (werknemers met kinderen gaan voor)

  7. Het is ook een mixprobleem, dwz deeltijdbanen geven ook gezeur. En laten nu vooral mensen die voor hun kinderen zorgen een deeltijdbaan hebben.

    Dit houdt in dat er met 5 mensen al niet meer een werkleg te plannen, is omdat er altijd wel iemand vrij heeft.

    Bij mijn eerste baas had ik vrijwel geen last. Allemaal mannen, die 60 uur per week werkten en het werk heel leuk vonden. M’n 2de baan was bij de overheid. Iedereen (ik ook) had een deeltijdbaan varierend van 20 tot 32 uur per week.

    En ja daar zat ook een moeder bij die eerst haar kinderen naar school moest brengen. ‘s-Middags moest ze de kinderen uit school halen, boodschappen doen en koken. Haar man (die werkloos thuis zat) voerde geen klap uit.

    Ik had het dus met haar te doen. Zelf schaamde ze zich voor die situatie. Dus een keer goed uitgesproken en een ander schema afgsproken. Vanaf toen ging het een stuk beter en had ook zij en haar collega’s weer lol in haar werk.

  8. Ohja, ik stoor me zeker wel eens aan mijn collega’s, maar dat hoeft niet perse vanwege hun kinderen te zijn. Mag zelf ook wel eens lekker over ons kereltje te praten. Er zijn ook maar weinig collega’s zonder kinderen, dat scheelt 😉

  9. Ik kan me ook ergeren aan mensen die altijd wegblijven of eerder weg moeten voor hun kinderen. Het gebeurt mij natuurlijk ook wel eens, maar ik zorg altijd dat niemand mijn werk hoeft over te nemen. En het gebeurt zelden, want we lossen het altijd wel op.

    Waar ik me wel schuldig aan maak, is praten over mijn kinderen. En als ik dit berichtje lees, moet ik dat toch minder doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *