onhandige tante

Gisteren zou ik de middag doorbrengen met Linda en haar kinderen. Ik was heel stoer (vond ikzelf) op de scooter gegaan (eerste keer alleen zonder dat ik naar mijn werk ging) en kwam ook keurig bij haar aan.
Ik wilde mijn scooter in haar voortuin zetten en kreeg hem duwend niet de stoep op.
Ik gaf dus een dotje gas om de scooter te helpen en wat er verder precies gebeurde weet ik niet, maar even later lag ik in de voortuin, met mijn rechter hand in het wiel van de scooter en haar lavendel geplet en haar boom diende als rem voor de scooter.

Haar lieve buurman Cyril is BHV’er en hielp me met mijn hand.
Daarna naar een huisarts (mijn eigen was er niet) in Velsen-Zuid die ons meteen doorstuurde naar het ziekenhuis in Haarlem-Zuid.
Daar met 3 man overleg over de verdoving, met 3 man overleg over het hechten (moet dit lapje dáár komen of zou het die kant op moeten?), een keer extra verdoven omdat ik het toch voelde en 2x foto’s maken omdat ze toch niet zo goed konden zien of het gebroken was.

Vanmiddag mocht de “pleister” er af.
Mijn hand is erg gezwollen en ook mijn “goede” hand is dik en voorzien van blauwe plekken.
Auw.