visitepoes

In 2008 leerde ik “Foske” kennen. Een kat uit de buurt die graag een knuffel kwam halen. Ze was zo gek op kattenkruid dat de vloer helemaal nat was van haar gekwijl. Een schatje, maar behoorlijk mager en verwaarloosd. Ik heb zelfs de dierenambulance eens ingeschakeld omdat ze er zรณ slecht uitzag.
In 2010 heb ik de laatste foto’s van haar gevonden. Erna is ze dus niet meer geweest.

Maar vorige week stond ze ineens weer te miauwen bij het kattenluik. Ik herkende haar niet eens. Ro wel. Dus ik gaf haar kattenkruid om het zeker te weten: natte vloer dus bevestigd ๐Ÿ™‚
Ze ziet er nu prachtig uit!
Dikke, glanzende vacht, geen scharminkel meer en nog steeds super aanhankelijk. Al mist ze een hoektand.
Waar ze is geweest van 2011-2014? Geen idee.
Maar wel gezellig dat ze nu weer af en toe een knuffel komt halen.

Foske de visitekat

Heb jij wel eens visitedieren?

vakantie met visitepoes

Ook in Zwitserland weten poezen me te vinden ๐Ÿ™‚
De naam is Don Juan volgens het baasje (de eigenaar van de woning waarin we momenteel verblijven) en het is een supergezellig beestje.
Maakt veel herrie, continue aan het “praten”. Wil graag gekriebeld en geaaid worden en kan niet stil zitten.
Met zo’n schatje in huis voelt het bijna als thuis.

Nog een paar mooie foto’s van de visitepoes: foto 1foto 2foto 3 (op mijn fotolog)