Pinky, een jaar later

Precies een jaar geleden haalde ik Pinky in huis.
Ro wilde het niet, maar het was een spoedgeval. De baasjes wilden niet meer voor haar zorgen en waren niet van plan haar op een “nette” manier weg te doen.

Ze was schrikachtig, spinkytuinchuw, onaaibaar, onaardig tegen alles en iedereen, mager, oud en verwaarloosd.

Na een jaar veel geduld, goede voeding, aandacht en genoeg fijne plekjes in huis kan ik dit zeggen:
Oud is ze nog steeds, maar ze is aaibaar, soms tilbaar, knuffelig, gezellig en ligt nu af en toe naast een van mijn andere katten. Ze ligt elke nacht bij mij in bed en ik zou niet meer zonder haar willen.

Ik hoop dat ze heeeeeeeel oud wordt. (hoe oud kan een kat worden? en dan bedoel ik niet Guinness Book of Records oud, maar naar ervaring.)