haasje over

Op 24 augustus 2010 is er bij mij om de hoek een beeld gestolen. Het stond in een parkje.
Schandalig vond ik het. Vooral omdat ze het beeld afgezaagd hadden aan de voet en er dus ook nog echt alleen “voeten” stonden. (ik kan niet tegen losse lichaamsdelen, of zaken die niet kloppen. Dit beeld in Amsterdam vind ik bijvoorbeeld ook verschrikkelijk)

Vorige week stond het beeld er weer!
Niet omdat ze het beeld gevonden hebben en de daders gepakt zijn, maar omdat de zoon van de kunstenaar de mallen nog had bewaard en het beeld opnieuw heeft laten maken. Goed he?
Dus kunstenaars: wees zuinig op je mallen, ze kunnen nog eens van pas komen!

Is er bij jou in de buurt wel eens kunst gestolen?

Nobody knows

Vanavond weer een film gekeken die me tot tranen toe geroerd heeft. Het staat ook keurig in mijn eigen DVD-verzameling omdat ik het een prachtige film vind.
Maar af en toe opnieuw kijken kan natuurlijk geen kwaad en aangezien ik mijn moviechallenge wil halen (150 films kijken in 2010)…

De film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal:
4 kinderen met 4 onbekende/ onduidelijke vaders worden veel aan hun lot overgelaten door hun moeder totdat ze op een gegeven moment helemaal niet meer terugkomt. De oudste zoon van 12 probeert alles draaiende te houden maar dat valt niet mee.

De werkelijkheid was nog erger dan de film laat zien.

Zo mooi

Werknemer stoort zich aan collega met kinderen

Uit het nieuws:

Veel werknemers, 43 procent, ergeren zich aan collega’s met kinderen. De grootste ergernis is met 37 procent, collega’s die thuis blijven omdat hun kind ziek is.

Eerder naar huis gaan om een oppas af te lossen staat ook hoog op het lijstje met ergernissen, evenals het geklets van collega’s over hun nakomelingen. Oudere werknemers kunnen het minst hebben van deze collega’s, bijna de helft van deze groep geeft aan zich er mateloos aan te ergeren.
bron.

Ik kan hier over mee praten, vooral toen ik nog juf was. Altijd eerder weg, voorrang bij allerlei zaken omdat ze nou eenmaal minder flexibel zijn enzo.
Nu valt het gelukkig mee, ik heb niet zoveel collega’s met kinderen (jong team).

Stoor jij je wel eens aan collega’s?

dertigers willen geen kinderen meer

vandaag: Artikel op Fok.nl Nieuws 

Ik ben zelf een dertiger. Ik wil geen kinderen krijgen.
Om diverse redenen, een paar worden er genoemd. De voornaamste reden is dat mijn leven voor mijn gevoel zo compleet is. Leuke baan, lieverd naast me in bed, hobby’s waar ik plezier aan beleef, leuk huis om in te wonen, gezellige buurkinderen en genoeg geld op de bank om te kopen wat ik nodig heb (en meer).
Ik kan me niet voorstellen dat een kind krijgen dat nog beter kan maken. Ik denk juist minder.

Zijn er meer die er ook zo over denken?
Waarom wel / niet?

Voor later

liefde is geruststellend Later, als Ro en ik groter zijn en onze toekomstige partners gescheiden, gaan we beiden samenwonen met die ander die dan al kinderen heeft uit die eerdere relatie, hebben we afgesproken.
Ro met iemand die haar kinderen af en toe een weekend aan haar ex meegeeft, en ik een leuke vent die af en toe zijn kid(s) heeft.

Het is dus even wachten op die scheidingen…… Oja, Ro wil in dat geval wel een kids of 4, ik vind 1 wel genoeg.

We gunnen elkaar al het geluk van de wereld, is dat niet heerlijk?
Voor mij echt geruststellend, zo’n gesprekje samen.