minikomkommer

Vorige week ging ik met Jurre boodschappen doen.
We moesten naar het brood en naar de zuivel, maar Jurre bleef bij de groente staan.
Toen ik hem aan wilde sporen mee te lopen, nam hij een minikomkommer in zijn hand en zei “Jurre mee”.
Duidelijk.
Aangezien hij geen fruit eet, word ik erg blij van eigen initiatief aangaande gezond eten.
De minikomkommer mocht mee naar huis.
Op de fiets nam hij hem al in zijn mond en de tandafdrukken stonden er onmiskenbaar in, toen we thuis kwamen.

De minikomkommer legde ik op een schoteltje en ik sneed er een paar plakjes van.
Jurre blij.
Hij pakt de plakjes, steekt zijn vinger er doorheen en zegt “noeg”. (lees: genoeg)
Dat was het dus: hij wilde de minikomkommer omdat hij daar graag zijn vinger doorheen wilde steken.
Zucht…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *