Belletje lellen

Er word bij me aangebeld. Ik loop naar de deur en doe open.
Niemand.
Mmmm vreemd. Kijken of de postbode misschien al naar de buren is gelopen.
Nee.
Mmmmm dan zijn er dus kinderen aan het belletje lellen. Even wachten en kijken wat er gebeurt.
Hee, ik zie een paar handen op de grond bij het wiel achter een auto aan de overkant.
Ik roep “Ik heb jullie wel gezien daar achter de auto! Kom maar tevoorschijn.
Uiteraard geen reactie.
Af en toe steekt er een koppie boven of voor de auto uit en ik blijf keurig in de deurpost staan.
Ik heb er nu 3 geteld, waarvan 2 met een petje.
Ja ik sta er nog steeds“.
Ja ik zie jullie ook nog steeds“.
Ik gok een paar namen van buurkinderen die het zouden kunnen zijn, maar krijg geen reactie.

De minuten verstrijken.
Op een gegeven moment begin in ook te twijfelen aan de reden van mijn eigenwijsheid om te blijven staan.
Zal ik ze maar vergeven?
Als jullie beloven het niet meer te doen, ga ik weer naar binnen, okee?
Zo snel als het maar kan hoor ik in koor “Okee!
Grinnikend ga ik weer naar binnen.
Hun eer gered?

Geef een reactie