jojootjes weblog

Woensdag was ik bij mijn vriendin Linda. Zij heeft 2 kinderen: Nienke van net 6 en Gijs van bijna 4.
Nienke moest ‘s middags naar dansles en ik zou thuis blijven met Gijs. Hebben we al vaker gedaan, dat lukt.
We hebben de kamer op zijn kop gezet, Kinderen van Catan gespeeld en boven een treinbaan gelegd.
Tijdens het treinbaanleggen moest Gijs naar de wc. Tja, die dingen gebeuren.

Waar ik niet op gerekend had was wat na een minuutje volgde:
“Lannaa, ik ben klahaaaaar!”
Stond ik dan, met mijn goeie gedrag.
Geen papa, geen mama om te helpen, alleen ik.

Dus ik heb iets gedaan wat ik niet had gedacht ooit te hoeven doen bij een ander: billen vegen.
(het viel trouwens reuze mee, ik lijk zelfs aanleg te hebben. Gijs zei, toen zijn billen schoon waren “Nu al klaar?”
En hij hield mijn benen vast en leunde heel goed naar voren op het toilet tijdens het billen vegen en hij vertelde me dat ik heel sterk was omdat ik hem zo goed kon houden zonder te vallen.
Heerlijk ventje.)

Simyo heeft een nieuwe website.
Daardoor kan ik met behulp van mooie grafiekjes zien wat mijn bel-, sms- en internetgebruik is.

Dat ik weinig bel wist ik al. En dankzij What’s App sms ik ook een stuk minder, wat in de grafiek ook goed te zien is. Internet kan ik thuis en op het werk via wifi doen, dus ook dat blijft altijd binnen de grenzen van mijn abonnement.

Hoe is jouw telefoongebruik?

Al jaren maak ik websites. Voor familie, vrienden, kennissen, vage kennissen en via via.
Ook voor Carolien maakte ik een website. Haar zoon heeft jaren bij Ro in de klas gezeten en ik maakte ook een site voor haar schoonzoon.
Vrijdagavond kreeg ik een mailtje. Ze is 13 oktober jl. overleden en of ik kon helpen de hosting voor de site stop te zetten.
Schrik.
Overleden? Iemand waar ik een site voor heb gemaakt? Dat voelt vreemd.
De site doet het nog, haar 06-nummer staat er ook nog op en haar e-mailadres. Maar reageren zal ze niet meer.
Ik ga kijken of ik in de site kan komen en ik zal een nette melding maken.
Dit heeft ze onder andere gemaakt en ik vind het zooooooooo mooi:

Bomen Spiegeling – Carolien Kiekens-Kuijt

Ik houd van de herfst. Ik kan genieten van een regenbui en ook een stevig windje vind ik geen probleem.

Wat ik het probleem vind is dat een regenpak aan moet. Waar het onder gaat broeien zodat ik alsnog kletsnat op mijn werk aankom. Dus stap ik toch liever in de auto. Kom ik ook iets charmanter op het werk.

Maar nu heb ik een regenponcho gekocht en hij is vandaag bezorgd.
Er zitten lusjes onder zodat je hem aan je stuur kan hangen en lussen aan de binnenkant om om je middel te binden zodat hij niet zoveel wind vangt.

Ik heb de hoop dat ik nu minder verhit raak en het goed kan ventileren. Dan ga ik met plezier op de fiets door de regen!

Wat voor weer wordt het morgen?

Vorig jaar heb ik een vrij uitgebreid logje gemaakt over de gondelvaart. Wie interesse heeft: klik hier.

Dit jaar ging ik weer.
Met Ro en Stefan. Het risico van Stefan meenemen is dat hij nogal maf is en impulsief.
Mijn langgekoesterde wens om weer eens in het huis te kijken, vond hij dan ook iets heel eenvoudigs: “Dan bellen we toch gewoon aan?!?”.
Meneer v/d Wal liet me binnen en wist mijn naam zelfs nog (let op: ik woonde er 30 jaar geleden!!!). Het hele huis was vol met mensen, maar ze vonden het allemaal leuk dat ik er ook gewoond had en vroegen of het nog leek op toen. Nee, niet bepaald.
Ik was details vergeten, het plafond leek een stuk dichterbij (logisch!) en het leek minder goed onderhouden. Maar ik stond te glunderen!!!
Zo lief dat ik mocht kijken en dat ze zo aardig deden.

Wat ik in het vorige logje niet had verteld is dit: Mijn ouders wilden graag een 3e kindje en zijn destijds daarom verhuisd. Het huis was niet gemaakt voor meer dan 2 kinderen, vonden mijn ouders (bovenverdieping had 2 slaapkamers).
Hoeveel kinderen heeft familie v/d Wal uiteindelijk gekregen??? Juist ja: 7 (zeven!!!!!).
1 ervan woont nu nog thuis en de bovenverdieping heeft inmiddels weer de oorspronkelijke 2 slaapkamers
Foto’s van het huis toen ik er woonde en gisteravond:

Ik voel mij heel erg prettig in het hokje “introvert”.
Ik voel mij heel erg prettig bij mensen die passen in het hokje “extravert”.
Mijn extraverte vriendinnen vinden het fijn dat ik naar ze luister en dat ik af en toe goed advies kan geven. Mijn extraverte vriendinnen geven mij energie, een plezierimpuls en halen mij uit mijn isolement.
Voor mijn gevoel vullen we elkaar goed aan.
De samenleving is echter wel meer gericht op extraverte persoonlijkheden. Er is bijvoorbeeld geen vacature waarbij gevraagd wordt naar een introverte persoonlijkheid. Iedereen moet sociaal, gezellig, flexibel en een teamspeler zijn.
Dat kan ik allemaal.
Af en toe.

Susan Cain geeft hier een lezing over introvert zijn en waarom dat prima is en waarom de samenleving iets minder gericht op extraverte mensen zou moeten zijn.
Het eerste stuk is geweldig en slaat helemaal op mij: Lees de Nederlandse vertaling
Ik vind het supergezellig als ik bij een vriendin op de bank een boek kan lezen. Dan voel ik me vaak gelukkig.
De meeste mensen hebben dan zoiets van “Ga lekker thuis lezen, je bent nu op visite, dus moet je dingen DOEN”.
Ik niet.
Liever niet.

Bekijk (of lees) de eerste paar minuten van het filmpje, of bekijk hem helemaal!

Ben jij introvert of extravert?

meer info over introvert zijn: 1 – 2 – 3 – 4 – 5

Morgen start Naomi in de afwaskeuken bij de Beach-inn. De eerste dag van haar eerste baantje.
Spannend.

Ik begon met oppaswerk. Bij buren, familie, kennissen.
Toen ik 14 was begon ik met bollenpellen in de vakanties. Jaren gedaan. Ook bij fotoreport Vitto gewerkt. Nabestellingen regelen, foto’s in passe partouts stoppen, rekeningen maken.
Daarna ook nog een zomer in de bediening gewerkt bij stadsherberg “Het wapen van IJlst“.
Zowel bij de fotograaf als de herberg waren niet geweldig en ik heb er geen leuke herinneringen aan overgehouden.
Bollenpellen wel. 1e dag altijd doodziek van de lopende band, maar verder veel lol, muziek, kapotte vingers, de busreis van Jutryp naar Creil, vroeg op, vriendinnen enzovoort.

Wat waren jouw eerste (vakantie)baantjes?

Via mijn werk kon ik 2 weken lang een e-bike proberen. Het was deze fiets: Batavus Personal Bike Easy.
3 versnellingen, losse accu, instelbare trapondersteuning, terugtraprem en 1 handrem.

Pluspunten:
- Lage instap is prettig
- accu kan uit het pakjesdrager worden gehaald en elders worden opgeladen
- Trapondersteuning heeft 3 standen en is instelbaar
- Zonder ander verkeer en op rechte stukken rijdt het geweldig

Minpunten:
- vooral in het begin heb je het gevoel de fiets niet helemaal onder controle te hebben
- In bochten ga je gauw te hard, wat al een paar keer gevaarlijke situaties heeft opgeleverd bij mij
- De handrem doet te weinig en ik ben terugtrapremmen niet meer gewend
- Hij geeft maar ondersteuning tot 26,5 km/uur, daarna slaat hij af. Ik wil harder kunnen, bij 26,5 kom ik net een beetje op gang. Inhouden om onder de 26,5 te blijven is niet makkelijk voor mij.
- Het mag dan lichamelijk minder intensief zijn, mentaal is het pittig omdat je continue andere fietsers inhaalt en moet opletten dat je die ruimte wel krijgt. Ik snap racefietsers ineens een stuk beter.
- Auto’s schatten je snelheid ook steeds verkeerd in. Blokkeren het fietspad bijvoorbeeld waardoor je hard op de rem moet.
- 3 versnellingen is echt te weinig (mijn huidige fiets heeft er 7)
- Hij gaat maar zo’n 35 km op een volle accu op de stand met meeste ondersteuning: daarna accu leeg
- Je kunt niet meer met anderen samen fietsen; je gaat dan echt te snel voor ze.
- Het voelt toch als vals spelen, zo’n fiets met hulp. Dat iedereen het er ook aan kan afzien (pakjesdrager met accu valt behoorlijk op) helpt niet mee.
- Het geluid dat de trapondersteuning maakt, is niet echt fluisterstil te noemen.

Voor mij is deze e-bike ongeschikt. Als hij meer versnellingen zou hebben, niet bij 26,5 km ophoudt, de accu minder zichtbaar is en de accu langer zou meegaan, denk ik er nog eens over na.
Maar toch leuk dat ik hem 2 weken op proef had!

Hier is mijn fiets voor de komende 2 weken:

Mogelijk gemaakt door Gatso en www.rij2op5.nl.
Iedereen kreeg de kans om 2 weken een fiets met trapondersteuning uit te proberen.
Aangezien ik diverse vriendinnen heb die zo’n fiets hebben en die zeggen allemaal dat het geweldig is, wil ik het ook wel eens proberen.

Over 2 weken mijn review!
Heb jij een e-bike? (of er ervaring mee?)

Dit is een van de eerste Friese liedjes die ik als kind geleerd heb. (zover ik me kan herinneren)

Ken jij Friese kinderliedjes?

22 juli 2011 ben ik begonnen met Foursquare.
Gisteren, 16 juni logde ik voor de 1000e keer in.

Wat is Foursquare?
Foursquare is een, op locatie gebaseerd, sociaal spel. Als je gebruik maakt van Foursquare heb je de mogelijkheid om overal in te checken. Via GPS op je telefoon ziet Foursquare waar je bent en welke locaties er in de buurt zijn. Als je vaak genoeg incheckt (vaker als iemand anders) wordt je de burgemeester van die plek. Daarnaast kunnen er tips toegevoegd worden bij een locatie, vooral handig bij restaurants of tijdens een stedentrip.
Daarnaast verzamel je punten bij het inchecken en verdien je badges. Deze punten en badges kan je weer vergelijken met je vrienden zodat het een soort wedstrijdje (spelelement) wordt tussen jou en je vrienden.
meer info? klik hier.

Ik ben op dit moment op 23 locaties de burgemeester ( bij mij op het werk, thuis, het strand, de Popshop, Flinty’s, de Mc Donalds enzovoort)
Ik heb 27 badges verdiend (oa jetsetter, trainspotter, overshare, fixer upper, bender en mall rat) en ik heb 28 tips achtergelaten.

Zit jij al op Foursquare?

Vandaag was een heerlijke dag.
Nichtjes Yne (18) en Silke (17) te logeren, buurkinderen Stefan (20), Naomi (14) en Samantha (8) op visite en iedereen was in een opperbeste stemming.
In de middag gingen de meiden al naar het strand, ‘s avonds kwamen Ro en Stefan en ik daar nog bij.
Ik was ‘s middags in de weer met Gijs en Nienke, die met Jeroen en Linda even kwamen aanwaaien. Echt leuk.
Aan het strand heerlijk met de bal gespeeld, in het water geweest en lol gehad. ook mooie foto’s gemaakt (deels op fotolog)
De meiden liggen nu allemaal op zolder. Ze waren erg moe (goed teken).
Morgen weer zo’n geslaagde dag? Ik teken ervoor.

Zondag ben ik naar 2 begraafplaatsen geweest: Duinhof te IJmuiden en Akendam te Haarlem.
Zomaar?
Eigenlijk wel.
Nog nooit gedaan, maar eens moet de eerste keer zijn.

Zo raar!
Bea was mee en die wist er veel over te vertellen. Niet alleen over de gang van zaken, maar ook kende ze tientallen mensen die er lagen.
Ik vond het zo raar dat er veel lege plekken waren;
- dat komt doordat, als je familie niet betaalt, je geruimd wordt na 10/15 jaar
Ik vond het vreemd dat er zo weinig oude graven waren;
- Tja, waarom zou je betalen voor antieke dode mensen die je niet kent: uit het oog, uit het hart.

Weg mijn romantische beeld van dood gaan en begraven worden: tot stof vergaan, samen met familieleden die bij je liggen. Er liggen waarschijnlijk dan allang geen familieleden meer; die zijn allang geruimd!

Ik begreep zelfs dat er 3 (volstrekt willekeurige) mensen kunnen liggen op 1 plek en dat er stenen bakken/ platen tussen zitten zodat het na verloop van tijd niet instort en je nog iemand enigszins herkenbaar kan opgraven en herbegraven.

Voor mij dus geen begrafenis: ik heb geen kinderen dus wie zal na 10 of 15 jaar nog geld willen betalen voor mijn rustplaats?
Ik vind het echt heel raar. Zelfs een begraafplaats lijkt zo een commerciële instelling.
Laat dus maar.
(Naomi heeft me vanavond beloofd dat ik op haar schoorsteenmantel mag, naast haar andere moeder)

Wil jij begraven worden?

Lang, heel lang geleden had ik een vriendje: Dennis. Hij was 1 of 2 jaar ouder dan ik en zijn ouders hadden een café of zoiets in het dorp waar ik woonde.
Toen ik een jaar of 6 was, verhuisde hij en heb ik hem nooit meer gezien.

Maar via internet ben ik hem toch weer op het spoor gekomen.
Hij heeft onlangs zelfs een eigen boek gepubliceerd, met de pakkende titel “upgrade jezelf“.
Natuurlijk heb ik het boek besteld!
Ik ben erg benieuwd of het boek mij ook kan laten upgraden.

Dennis, ik hoop dat je boek goed aanslaat!
En voor de goede oude tijd, een paar foto’s van ons samen:

Internetfelicitaties: Casey, Oesman, Sarina, Anne-Marie, Caroline, Mye, Amarins, Emi, Mesut, Jelle, Ronald, Ramona, Karim, Remco, Popshop Haarlem, Silke, Chantal, Chantal, Sacha, Denise, Carol, Stephanie, Hacer, Yne, Marla, Gulderen, Vincent, Robbert, Annelies, Harrie, Ingrid, Patrick, Fayline, Astrid,  Von, Marie-Louise, Evelien, Eelco, Petra, Murat, Tjitske (mama), Roos, John, Alex, Carolien, Moniek, Alexej, tante Yne, Biankaaatje,  Lief meisje, Birgit, Anja, Nancy.

SMS-felicitaties: Katja, Dirk, Krista, ?? (nummer kende ik niet), Ramona, Tjitske (mama)

Visitefelicitaties: Linda, Gijs, Nienke, Peter, Jolanda, Bea, Myrthe, Rens, Eric, Cindy, Krista, Dirk, Petra, Stefan, Tjitske, Tjitse, Peter, Pia, Vincent, Ingrid, Astrid, Patrick, Fayline, Susan, Yne, Silke, Nienke (de hond) en Naomi. Foto cadeaus.

Felicitaties via kaartje: Karel, Nanneke, Ronnie, Ton, Peter, Pia, Katja,

Telefonische felicitatie: oma Leenstra

Anders: Jeroen, Brenda, Marla, Remond, Sander, Arnold, Niki, Frank, Jim, Macey, Joost en Maarten.

Ik heb me zelden zo jarig gevoeld. Iedereen bedankt!

Dit weekend ben ik met Naomi, Myrthe en Bea een weekendje weg.
We logeren in dit hotel en zijn vandaag vooral in Maastricht geweest.
Morgen staat Valkenburg op de planning.

Ik ben nog niet vaak met iemand anders dan Ro, een weekendje weggeweest. Tijdens mijn studententijd een aantal keren met het buurthuis waar ik vrijwilliger was (De Boskant) en de afgelopen jaren een paar keer met Ro’s familie, maar dat was het dan wel. Geen van allen waren erg succesvol (in de zin van: Jo had het naar haar zin) maar deze bevalt tot nu toe prima.

Ga jij wel eens een weekendje weg? Wat doe je om het naar je zin te hebben/krijgen?

Mijn zusje vroeg mij vandaag of ik vroeger ook les heb gehad van Elmallah. Ze had gelezen dat hij overleden was.
Nas Elmallah.
Ja natuurlijk heb ik les gehad van Elmallah. Iedereen die op het RSG VWO deed en biologie in zijn/haar pakket had, kreeg les van hem.
Hij was streng -echt streng-. Hij maakte prachtige tekeningen op het bord, gaf geweldig les en had passie voor zijn vak. Kletsen tijdens zijn lessen was onmogelijk; hij eiste 100 % aandacht, en kreeg dat ook. Van mij in ieder geval.
Heel veel van wat hij me geleerd heeft, weet ik nog. Hij had echt wat te vertellen en ik zoog het in me op.
Dat hij er nu niet meer is….. ik voel me bedroefd.
Ik ben blij dat ik een aantal jaren geleden bij een reünie al tegen hem gezegd heb hoeveel hij voor me betekend heeft.

Heb jij een docent gehad die een diepe indruk op je gemaakt heeft?

Ik heb niet het gevoel dat mijn leven makkelijk is. Ik heb het best vaak moeilijk en aangezien ik er hard voor moet werken om de positieve kant van zaken te kunnen zien, voelt geluk soms best als een overwinning.

Maar na het zien en horen van dit nummer (Caroline bedankt!), zal ik mezelf toch met een korreltje zout moeten nemen:
Ik heb het echt zo zwaar nog niet en dit liedje is gewoon erg grappig!

Heb jij een zwaar leven?

januari: Jay geboren (zoontje van stiefbroer Jaap) , Ro op wintersport met zijn familie, 135 op BNN’s IQ-test!
februari: Main Coon te logeren, contract niet verlengd, Huishoudbeurs, Barricade, sjoelen en Rummikub
maart: Bijzondere logees, nieuwe tuinset, iPad gekocht, buurmeisje Merel geboren, rolschaatsen verkocht
april: Nieuwe baan, Stefan kaal, kikkervisjesproject (werd massagraf)
mei: nieuw mobieltje, Highland Games Velserbeek, Ro’s fiets gejat, hard gevallen op mijn kont
juni: een 2e auto, het theaterseizoen, weg klimop, nieuwe fietsen, barbecue
juli: 2e auto kapot, huis van de buren staat te koop, nieuwe schuurmuur
augustus: Santpoortse feestweek, oranje bril, 66e gondelvaart, begonnen met Foursquare, tvlab
september: weer op volleybal, 3 jaar twitteren, gestart met Wordfeud, Jojootje op tv!, Naomi als chef, Yne en Silke te logeren
oktober: natte vakantie, babypakje voor Ro,
november: Fayline geboren en ontmoet, 2e auto weer verkocht, Greet gesproken
december: weekendje Bremen, slipcursus Zandvoort, kerststal

Afgelopen woensdag heb ik, samen met mijn collega’s van MR Systems een slipcursus gehad bij Slotemakers in Zandvoort.
Geweldig!!!
Adrenaline, spanning, lachen, oefenen, oefenen, oefenen.
Leuk om je collega’s anders mee te maken, leerzaam en gezellig.
De instructeurs (ik zat bij Lorenzo in de auto) zijn supergezellig en houden van babbelen, maar leren je ook goede rijgewoontes aan en wijzen je op de slechte.
Het belangrijkste wat hij me leerde: blijf rustig, wat er ook gebeurt.

Het jij wel eens een slipcursus gevolgd?

Het heeft jaren en jaren geduurd, maar jojootje heeft weer een eau de toilette!

Mijn neus en huid zijn een beetje vreemd. Ik kan alleen witte handdoeken gebruiken na het douchen bijvoorbeeld. Veel strakke kleding kan ik na een uur dragen alweer in de was doen. Ik vind bijna alle parfums stinken en ik stik van deodorant uit een spuitbus.

Een parfumerie ga ik dus al jaren niet meer in. Ik word overweldigd door het aantal luchten en vind dan alles goor.
Maar gisteren zocht ik naar mijn favo Duitse deo en in de supermarkt waar ik was, hadden ze ook eau de toilette enzo. Ik rook aan een paar flesjes.
BINGO!
Hij doet ook niet raar op mijn huid, het blijft lekker ruiken.
Op de site van Mistral staat:
- topnote: bergamot, cassis, grapefruit
– heartnote: freesia, jasmine, rose
– fondnote: cedar wood, tonka bean, musk

Heb jij een eigen luchtje? Draag je die al lang?

Vandaag ging ik voor het eerst naar de PLUS. Zit ongeveer onderweg van werk naar huis.
Ik ging ingrediënten halen voor het zelf maken van een pizza. Naomi en ik hadden dat als projectje van deze week gekozen (1x per week samen koken)
Bij de kassa kwam ik Greet tegen, een oud-collega.
Echt superleuk!!!
We hebben bijna een uur staan praten met elkaar, over wat er de laatste 4 jaar allemaal is gebeurd in ons leven enzo. Ik werd helemaal vrolijk en ik zou willen dat ik vaker contact met haar heb. Maar misschien gaat het gebeuren: ze heeft informatie nodig over bakkers in het Velsen van 1906. Ik heb een buurman die al 50 jaar bakker is in IJmuiden, dus wellicht weet hij meer….

Wanner ben jij voor het laatst onverwacht iemand tegengekomen die je al jaren niet gezien had?

Mijn week begon niet denderend.

Vanmorgen was ik op de fiets onderweg naar mijn werk toen ik ineens dacht: “K**, ik moet helemaal niet naar mijn werk, ik heb eerst een afspraak in Beverwijk!!!!!”.
Omgekeerd en fiets weer in de schuur gezet.
- In mijn agenda was ik vergeten te zetten bij welk bedrijf ik moest zijn (of waar).
- Ik heb toen een collega gebeld om te vragen wat er in mijn werkagenda stond: alleen dat ik een afspraak had met ene Tamara. Lekker handig.
- De mails toen via TeamViewer doorgespit op zoek naar een bevestiging van de afspraak….. niet gevonden.
- Toen mijn internetgeschiedenis door geplozen en de site gevonden waarvan ik dacht dat het hem zou kunnen zijn ( heb met meerdere bedrijven afspraken gemaakt).
- Dat bedrijf gebeld om te vragen of ze een Tamara hadden werken daar.
Ja!
Daar dus naartoe gereden en daar net gedaan of ik niet een uur in de stress had gezeten.

Zo ken ik mezelf dus echt niet! Ik bereid altijd alles goed voor…..

Ben jij wel eens een afspraak (bijna) vergeten?

Een tijdje geleden had ik het er al over: ik zou op tv komen. Gisteren was het dan zover ( ik wist het zelf niet eens; via Twitter werd ik er op geattendeerd door mensen die me zagen bij Omrop Fryslan… hoe erg is dat?!?! )

Maar voor iedereen die het gemist heeft (zoals ikzelf), hier het filmpje met als introtekst:

Jolanda ferhuze op har 19e nei IJmuiden en is sûnt dy tiid offisjeel Fries om utens. Hoe wurket dat? Wat hat in Fries om utens yn in oar taalgebiet noch oan it Frysk? Wy gienen by Jolanda op ‘e kofje…

Ben jij wel eens op tv geweest?

Vrijdagavond ben ik in Aldeboarn.
Dan is de 66e gondelvaart en de gondelvaart is altijd gezellig. Elke buurt(vereniging) maakt een themagondel, afgewisseld met enkele muziekgondels en bootjes.
Vroeger woonde ik in (toen nog) Oldeboorn. In een pittoresk dorpje, aan een mooie vaart, in het huisje op de foto. Mijn moeder was de brugwachter.
Een heerlijke jeugd heb ik daar gehad. Ik kon bij iedereen naar binnen lopen, kende iedereen. Ging lopend en zelfstandig naar school en de bibliotheek. Toen ik in groep 4 zat zijn we verhuisd.

Ik heb het jaren en jaren gemist. Ben lang boos op mijn ouders geweest dat ze me uit dit dorp weggetrokken hebben. Met weemoed denk ik er aan terug. Ook vrijdag zal een heftige dag voor me zijn. Herken ik nog mensen? Herkennen mensen mij? Vind ik het er nog zo fijn? Is er (te) veel veranderd? Krijg ik heimwee?
Ben jij er ook en ken je me nog? Spreek me gerust aan!

Kinderen van toen die ik me nog herinner: Gjalt, Hendry, Rianne Rijskamp, Remco Rijskamp, Natasha, Alette Kleefstra, Rimmie Groen, Margriet Visser, Jannie Procee, Mark Pieters, Marije vd Torre, Nicolien vd Torre, Alie, Linda, Leon, Joris, Doutzen, Maaike, Mirjam, Dennis Huizenga, Margaretha en Gerda Zantema.
Volwassenen van toen die ik me nog herinner: Wout en Hanneke, Henrie en Henriette, Tonnie en Tonnie (hun telefoonnummer was destijds 788), Mies, Tjalling, Pauw, Teun en Agnes Appelman.